{ بنمــــــــا رُخ }

                             {  بنمــــا رخ  }

    ای گـُــل  روی تـــو را مـن بــه فـــدا بـــار دگـــــر /

    بنمـــا رُخ  نــــرود  بــــر دل  مــن  خــــار  دگـــــر /

    بهــر دیــدار تــو جــان گــر نــدهـم پس چـه کنــم؟

    بنمـــا رخ  ،  کــه  ز دستـم  نـــرود  کــار  دگـــــر /

    شـــده  بــــازار محبـت  دل  صـــا حب  نظـــــران /

    بنمـــا رخ  ،  بشکـــــن   رونـــق   بــازار  دگــــــر /

    غیـــر روی تــو مـــرا حــاجـت  دیـــداری  نیسـت /

    بنمـــا رخ  ،  بــــزدا  از  دلـــــم  افکــــار  دگـــــر /  

          {  مــرحــوم  میــر حسیــن الـونـدی }

  { بهـــــــــاریـــــه }

                          {  بهــــــــاریــه  }

    نسیــم   بـاد  بهــــــار ، خیمـــه  ز گـل  زد  بـُــــرون /

    کشیــده  در بـاغ  و راغ ، سپـاهـی  از حـــد  فـــزون /

    دی  شـد و آمـــد  بهــــار، سبـزه  ز بُستــان  دمیـــد /

    ببیـــن کــه  صـوت  خــوش ، هَـــزار دستـان  رسیــد /

    شقـایق افــروخـت  رخ ، بـه  دشـت  و بـاغ  و چمـن /

    رنگ  زمــّــرد  گـــرفـت ، ز سبــــزه  دشـت  و دمــن /

    سبـزه و گـل چـــون دویـار، خفتـــه  درآغــوش هـــم /

    زمــــزمــۀ  هـــر دو  یـار، بیــــخ  بنـــاگــــوش  هـــم /

    فصــل بهـــــار آمـــده ، سـاقــی  سیمیــن  بــــــدن /

    خیـــز بپــا  تـازه  کــن ، ز بـاده  هـــم  جـــان  و  تـن /

    فصــل  بهـــــار  آمـــــــده ، دیـــــدن  یــــار  آمــــــده /

    بـــادۀ  نــابـــــم  بــــــده  ،  فصــــل بهــــار آمــــــده /

    نغمـــــۀ  کبــک   دری ، گــــــوش  نـــــــواز آمــــــده /

    سُـــــرخ  تـــــــر از روی گـُــل ، روی نـــگـار آمــــــده /

    داده  بــه مــــا فــــرودیــن ، مــژدۀ  فصـــل  بهــــــار /

    خـــوش  بُـــــود  انــــدر  بهـــار، دیــــدن  روی  نگــار /

    دیــــدن  روی  نـگـــار،  فصــــل  گـُـل و مـــــرغـــــزار /

    شــادی وعیـش  و طـرب ، خـوش  بُــود انــدر بهـــار /

    بـخــوان تـــو شعـــر مـــرا ،  فصــل گــل انــدر بهـــار /

    بـــزن  بـچنگ و ربـــاب  ،  بـخـوان  بــه  آهنـگ  تـــار /

    خیمـــه  ز گــل زد بـــــــرون  ،  نسیـــم بـــاد بهــــار /

    عـاشـــق  دلبـــاختـــه  ، کُجــــا  بگیـــــرد   قـــــــرار؟!

    ســروده  الـــونــدی  ایـن ، شعــر تـــر انـــدر  بهــــار /

    فصــل  گُــل و ســـال  نــــو بهــــار چـــون لالـــــه زار /

            (  مـــرحــوم میـــر حسیـــن الـــونــدی  )

                          

  { طنـــــــز / اُردنــگی بهـــــــداری }

                       {  اردنگـــی  بهــــــداری  }

    گـُـــذرکــردم  بــه  بهـــداری نــه درخـــواب و بــه بیــداری /

    چـــه دیــدم کـس  نبینــد آنچـه  مــن  دیــدم  ز بهـــداری /

    دو  تــا  دُکتـــر  شــده  قُلــدر  بــه  اُردنگـــی  جــوانـی را /

    زبهــــداری  درش  کـــردنــــد ، بــــا  آن  خــواری  و  زاری /

    شــدم سا ئـل از آ ن نــا دم  بمـــن گفتــــا بیـــا بنشیـــن /

    دهــم تــوضیح  بــرایت  ســر گذ شـت  خــویـش را بــاری /

    تـــو مــی بینـــی کـــه مــن لنگــم ز درد پـــا عَلیـلَـم مــن /

    پــــی  درمــان  درد  خـــود  شــدم  عــازم  بــه  بهـــداری /

    همـــا نــــدم بستـــری گشتــم بــه دستــور طبیـب آنجـــا /

    فــــرستـــادنــد   زیبــا   دلبـــــری  بهـــــر  پــــرستـــــاری /

    نگــاه  دلفـــریب  و  خنــــدۀ  دلچسـب   و  شیــــــرینــش /

    چنــــان مستــم نمـــود از خــود کــه یــادم رفـت  بیمــاری /

    بــه خــواب خـــود  نمـی دیـــدم  چنیــن  مـاه دل افــروزی /

    ولــی  از بخـت  خــوش می دیـــدمـش  اینک بـه بیـــداری /

    کمـــی مـــالیــــد پـــایـــم را پـس آنگــه گفـت بـا نــــرمـی /

    بــه غیـــر  درد  پــا  مـی بینمـت   یک  عُشــــر تـب  داری /

    بلـــی او راسـت  می گفـت اینکــه  مــن تـب داشتــم امـا /

    تـب عشقـی کــه ممکــن بـــود دسـت مــن دهـــد کــاری /

    حقیقـت  را  بیــــان  کـــردم   بـــه  آرامــی  بـه  آن  دلبـــر /

    کــه  شــایــد  از  ره  لطـف  صفــا  بــا  مـن  کنـــد  یـــاری /

    ولـــی  بعـــد از دو ســاعـت  طبـــق  دستــور رئیـس  کُــل /

    مــــرا  کـــــردنـــد  اردنگـــی  ز  بهـــداری  بصـــد  خـــواری /

    نــه  تنهـــا درد پـا درمـا ن نشـد ،  شــد درد پشـت افـــزون /

    از آن اُردنگـــی  مُحکــــم  دو چنـــــدان  شــــد گـــرفتـــاری /

    بگفتــم  نــا ســزا  گفتـی  کـه  دیــدی  تــو  ســزای  خــود /

    خُـــودت  گفتــی  خُـــودت  خـــوردی  ز بهــداری  مپنــداری /

             {  مـــرحــوم  میــر حسیــن الــــونـــدی  }

                               ( یاردانقلــی )            

 { بــی مهـــــــری دُختــــــر / مُحبـت پـــــــدر }

                     { بــی مهـری دختـر، محبـت پـــــدر }

    الا  ای  نـــور  چشمــانــم  کــه  جــان  شــد بــی  قــرار تـــو /

    نــه  بینــد  چشــم  مــن  جــز  روی  مـــاه  گــل  عـــذار تـــو /

    بکـف  مــا نـــده  مـــرا  عکسـی  کــه  بــاشــد  یــادگــار تـــو /

    دل  بــی  صبـــــر  مــن  بنگـــر  کــه  گشتـــه  داغـــــدار تـــو /

    تــو ای  فـــرزنـــد  دلبنـــدم  چــــرا  از  مــن  بُــــریــــدی  تـــو ؟

    بــه غیــر از مهـــر  فـــرزنـــدی  مگـــر چیــزی  شنیــدی  تـــو ؟

    تــو ای  نـــور دو چشمـانــم  مگـــر از مـن  چــه  دیــدی  تـــو ؟

    دلـــم  خـــــواهـــد  نشینـــم  بــــار  دیگـــــر  در  کنــــار  تـــو /

    چــه  دیــدی  از مــن  ای  سنگیــن  دل  بــی  اعتنــاء آ خـــر /

    کُسـستــی  مهـــر  فـــرزنــدی  ز مــن  کـــردی کنــــار آخـــر /

    ز کـف  رفتـــه  مــــرا  ای  جــــان و دل  صبـــــر و قـــــرار تـــو /

    شــــده  روزم  سیـــه   مــا ننـــــد   زلـف   تـــــابــــــدار  تـــو /

    مــن  مسکیـــن  پـــــدر بــــودم  مگـــر رنجیــــــده ای  از مـن /

    بجـــز  مهـــر  و  وفـــا  ای  نـــور  چشمــم  دیـــده ای  از مـن ؟

    چـــو  بخـت  مــن  تــو هــم ای دختــرم گـــردیـــده ای از مـن /

    ســـر  راهـت   نشینـــم   روز  و  شـب   در  انتظــــــــار  تـــو /

    پـــدر  بـــودم  چـــرا  از مــن  جــدا  گشتــی  تــو  فـــرزنــــدم ؟

    گمــان کـــردی کــه  مــن هــم  بـی وفــایـم از تــو دل کنـــدم !

    گــــر  آزادم  بظــــاهـــر بــی  تــو  در  زنـــــدان  و  در بنـــــدم /

    شــدم  پـــامـــا ل  بــی  مهـــــری  و  جـــور بی شمـــار تـــو /

    عــزیــزم  نـور چشمـم در فــراقـت جســم و جــانــم سـوخـت /

    بهـر جـائـی  مکـان  کـردم  بـــدان  بـی  تــو مکـانـم  سـوخـت /

    ز  بـس گفتــم  بقــربـانـت  شـــوم  آخـــــر زبــا نــم  سـوخـت /

    شــوم  قــــربــا ن  تــو و آ ن عهـــــد  بـس  نــا  پـــایـــدار تـــو /

    مشــو  غــا فــل   تــو  از  آه  پـــدر  جــانــم  بـه قــــر بــا نـت /

    مـــرنجـــا ن  ایـــن  پـــدر  را  دختـــرم  دستـــم  بـــدامــا نـت /

    خــــدا  نـــا کـــــرده  گیـــــرد  آه  مــن  روزی  گـــــریبــــا نـت /

    حـــذر کـــن  تــا  ننــــا لـــم  مـــن  بســـوی  کـــردگـــار  تـــو /

    کنـــاه  مــن  چــه  بــاشــد  مــن  بقـــربــا ن  تـــو ای  دُختــر /

    یقیــن عــا ر آیــد ت چــون  مــن  پــدر بــاشــم  تــو را در بـــر /

    مکــن  کــاری  کـه  سـوزد  جسـم  جـانـم  تا  صـف  محشــر /

    بتـــرس  از آنکــــه  آه  مــن  خـــــزا ن  ســـازد  بهـــــــار تـــو /

    بجـای  مهــر  تــو  ایجـا ن  مـــرا  مــونـس  شـب  تـــار اسـت /

    مــــریـــزم  مــن  غـــم  مهجــــوری  تــو  بــار ســر بـار اسـت /

    زبـــانـــم لال اگـــر نفــریــن کنــم ، آخــــرنــه  ایـن کــاراسـت /

    نـــــــداده  درس  مهـــــــرت  گــــوئیــــــــا  آمــــــوزگـــار  تـــو /

    غــــریبــم  بـــی  نـــوایــم  هیـــچ  غمخــواری  نـــدارم  مــن /

    تـــو  غمخـــوار  منــی  ای  دُختـــرم  رو  بـــر  کــه  آرم  مــن /

    بــه فــــرزنــــدی  تـــو  ای  جـــا ن  و  دل  امیـــــد وارم  مــن /

     اگــــر اُفتـــد  بســـوی  بستــر بیمــاریــــم  روزی  گــذار تـــو /

    نشینـــــی  در  کنــــــار  بستـــــرم  در  حـــــال  بیمــــــــاری /

    بگیــری  دسـت  خــود دسـت  تـب  آ لـودم  بـه  غمخــــواری /

    همــــا ن  دم  جـــا ن  اگــــر از تــن  رود  از  بهـــــر تـــو  آری /

    کـــه  شــایــد  بهـــر مــن گـــریـــد دو چشـم  اشکبــــار تـــو /

                {  مـــرحـــوم  میــر حسیــن الــــونـــدی  }      

                                

     

   { پــــــرستــــــار }

                                  { پــــرستــار }

    ز فــــرط  غُصــه  مـــرا  عــــارض  آمــــد دلـدرد /           

    نشد عـلاج  بـا آمپــول  و قــرص و  یــا بــا گـرد /

    بـچشـمم   نـور  نمـانـده   بصــورتـآ   هـم   زرد /          

    زمــانـه  مــرا  مبتـــلا کــرده  چـه بـایـد  کــــرد /

    بگــویمـت  سُخنــی  بـــاور  ار  کنــی  شـایـــد /          

    زبــان   و  دل   و  گــوش   پــاک   مـی بـاییـــد /

    ز  مـــن  خطــــا  و دروغ و ریــــــا  نمـی آ یــــد /          

    ببیــن  بــحـال  مـن  خستـه  چــه  مـی آیــــد /

    مگـــیر خُـــرده  ز  شعــرم  بـه  حــال  بیمـاری /          

    شـدم  علیـل  و  فتــادم  بـه  تـخت  بهـــداری /

    نمـانده  طـاقت  و صبـرم  در  ایـن  گــرفتـــاری /          

    قـلــم گـــرفتـه و نـویسـم هــر چـه شـد بـاری /

    زهی سعــادت و خـو شبختـی ارشـوی بیـمار /          

    تـــو  را  بـه  بستـــر بیمـاری  ار بیفتـد  کـــــار /

    ببیـــن چـگـــونـه پــرستـار میشــود غمخـــوار /            

    مـلک طبیـب و ملایـــک همـــه شـده  بهیـــار /

    گـــرفتـه  دور  مــرا  دختـــران بــه  بهـــــداری /            

    گمــان بــرم کـه بهشت اسـت وحــوریـان آری /

    نـــدانـم اینـکه بـخــواب اسـت یــا کـه بیــداری /            

    شــــروع  شـد بـه مــن مستمنـــد دلـــــداری /

    یکی ، تـو را  چـه  شـده  از چـه میکنـی زاری /            

    دگـــر، مـخــور غـم بیهــوده چیسـت بیمـــاری !

    یکــی ، گــرفتــه  بکـف  شـربتـی ز بهــــداری /            

    بــخــور کـه  بـــدسـت آیــدت آنچـــه آرزو داری /

    کشیــده  صف همــه دوشیــزگــان باطن پـاک /            

    بـــرای خــدمـت نــوع  بشـــر همـــه چـــالاک /

    بشـر  مـگـــو بـــزمیـن ، بلکــه حــوری  افلاک /            

    کسیکه پـاک بــود بـــاطنش زغیــــر چـه بـاک /

    خـــوشـا بـــه کشـور  مــا دختـران پـرستـارند /              

    ملا یـکنــــد ولــی خــادمنــــد و غمخــــوارنـد /

    ز خــود گــــذشتـه  طــریــق  وفــا بجــا آرنــد /              

    گمـــان کنـی کـه همـه خـواهــران بیمــارنــد /

    هــــزار  بـار  مــــرا  بهتـــر  اسـت  بیمــــاری /              

    کـه  حـــوریــان بنمـاینــد زمــن پـــرستــــاری /

    ز شـوق اشـک زچشـم همی شـــود جــاری /              

    بـرفت لشکــرغـم شـد تب از بــــدن عــــاری /

    بلــی طبیـب  دوا  هـم علــاج  بیمـــار اسـت /              

    ولـی بـه بستـربیمـاریـــم چـه کس یــاراست /

    کنـار بسـتر مــن روز و شـب پـــرستـار است /              

    مـدام نبض ضعیفـم بـدسـت پـــرسـتـاراسـت /

    خـــدا  شفـــا  و  طبیبــم  دوا  ولــی  بهیـــار /              

    کنـار بستـــر مــن تــا سحـــر همـــی بیـــدار /

    دو دست بـــر سـر من همچـو دایــه غمخـوار /          

    رهیــــن منـت  بهــــیارم  و کنـــــم  اقـــــــرار /

    چنیـن مــریض بـه بسـتر کـه بــود الـونـــــدی /          

    ادای مهــــــر و  محبــت نمــــــود الـونـــــدی /

    نـجـــابت  تــــو  را  آزمــــــوده   الــــونـــــدی /          

    پس از معــالجــه شعـری سروده الـونـــــدی /

           ( مـرحـوم  میر حسین الـونـدی )                                        

   { پیــــــام بــــه نــگـار }

                                      {   پیـــام بــه نگـــار }

    صبـــا  ببــــر تــو  پیــامـی ز مــن  بسـوی  نگــارم /

    بـگــــو ز دوریـت از دسـت رفتـــه  صبـــر و قــــرارم /

    گنــاهکــار منـــم  غیـــر دوسـت  بــا کـه  بگــویــم /

    کجـــا روم  چــه کنـــم جـــزدوسـت پنـــاه  نـــدارم /

    بـُــریــده  بـاد زبــانـی  کــه غیـــر دوسـت بخــوانـد /

    قبـــول کـن بــه فـــدای تــو جسـم و جــان فکــارم /

    مــریض عشـق تــوام ای طبیب گـوشــه چشمــی / 

    کـــه نیمـــه جـــان فــــدا میکنــم و طمـــع نـــدارم /

          (  مــــرحــوم میــر حسیــن الـــونــدی  )

 

                                                                                        

   { تقـــــدیــــم بــــه ژولیـــــدۀ نیشــــابــــوری }

                   {  تقـــدیــم  بــه  ژولیـــده  نیشــابوری  }

    هــــر آن مــــردی کــه زر دارد بــــه عـــالـــم زور هـــم دارد /

    زر و زور هــــر کـــه دارد ، بیــن کـــه او مُــــزدور هــــم دارد /

    مخُــــور در زنـــدگــی هـــرگــــز فــــریـب زرق و بــــرق و زر /

    کـــه در ویــــرانــه گــرکنـج اسـت ، مـــار و مـــور هــم دارد /

    امیــــری را اگـــــر دیــــــدی  فقیــــری را مکُـــن تحقیــــــر /

    کـــه هــــر شمعـــی بقـــدر جُثـــه خـــود نــــور هـــم دارد /

    مــــزن نیــش ار نـــــــداری ذره ای از نـــــوش ای مُنعـــــم /

    کـــه ایــن قــــــدرت نمــــائــی تـــو را زنبــــــور هــــم دارد /

    عصـــا در دسـت  مــــوســای پیـــامبـــر مـیشــود ثعبــــان /

    وگــــر نــه ایـــن عصـــا را دسـت خـود هـــرکــور هــم دارد /

    اگــــر بهــــرام گـــور از گـــور ســـر آرد ب ُبــــرون گـــویــــد /

    کــــه هـــــر صیــــاد صیــــادی بـــه نــــام گـــور هـــم دارد /

    مـکـُــــن تـــــرک وطــــن ژولیـــــد بهـــــر خُفتـــن بغـــــداد /

    کــــه آن آب و هــــــوا را صبــــح نیشــــا بــــور هــــم دارد /

           {  مـــرحـــوم  میـــر حسیـــن  الـــــونـــدی  }                               

   { دل سپُــــرده شـــــد }

                             { دل سپـــرده شـد }

    ایـــــدل بـجــــز تـــو کیسـت بگــــو غـــــم گُســـار مــن /

    گــــویــــا خبـــــر نــــــدارد از ایــن ، گـُـــل عُـــــذار مــن /

    مــن داده ام تــــو را کـــه شـــوی خــاک پـــای دوسـت /

    دیگـــــر نمــــــانــــده طـــاقت و صبــــــر و قــــــرار مــن /

    از مــن بگـــــو قســــم بــــه جمــــال و جـــلال دوسـت /

    دیگـــــر نمــــانــــده دل بــــه بــــــر مــن ای نگــار مــن /

    گفتـی قــــدم بـــه چشـم تــــرم می نهـــی چـه شــد ؟

    از حــــد گــــذشـت ای گــُل مــن ، انتـــــــــــــظار مــن /

            ( مـــــرحــوم  میــــر حسیـن  الــونــدی  )       

 

   { دل شــــوریــــده }

                                                 { دل شـوریــده }

    ایـن دل شـوریـده مـن هـر زمـان عشقـی گـزیـنـد /        

    همچـو بُلبُـل هـر سحـر بـر شـاخه یک گل نشینـد /

    گـاه می نـالـد ز جـور خـار و گـه از عشـق یک گـل /        

    صــدهــزاران زخــم خـار از بهــرگـل نـادیـــده بینــد /

    تن بسوی مـرگ وپیـری میـرود دل غیــرایـن اسـت /        

    بهـــرخـوبــان خــانـه سـازد بهــر خـود غــم آفرینـد /

    مـن زدل می نــالـم و دل بهــرخــوبــان نــالــه دارد /        

    وای بــر مـن وای بــر دل تـا بـه کی سـامـان نبینـد /

    گفتمش ایــدل نصیحت بشنــو از مـن بـا ادب بـاش /        

    دست عـاشـق ازگلستـان ، وصـل گل هـرگـزنچیند /

    خــوب روئـی بُــــرده از مـن صبــــر آرام و شگیبـــم /         

    تیــر مــژگان خیـزد از گـُل نـاگهــان  بــر دل نشینـد /

    مـن نــدارم طـاقت دوری چــه ســـازم از فــراغـش /        

    چشـم مـن جـز روی دلــدار ، عــالــم دیگــر نبینــد /

    نــــالـــۀ جـــانســوز الــونــدی دوای درد او نیسـت /        

    همچـو بُلبـُل هـر سحـر بــر شاخـۀ یک گُل نشینـد /

           { مرحوم میر حسین الوندی }

   { دلبـــــــــــــر }

                                                {  دلبـــــــــــر }

    آن  دلبــــری  کــه  بـُـــرد  دل  از  مــن  وفـــا  نکـــرد /

    جـــان  بـُـــرد  غیـــر دل ،  کــه  بـــدل  اکتفــا نکـــرد /

    آتـش  بـجــان  مــن  زد  و  ببُــّـریــد  وصــل  خـویـش /

    سـلطــــان  خـــوبـــرو  نظــــری  بـــر  گـــدا  نکـــــرد /

    بـــه مـن  مستحـق  یک  لـــب  خنــدان و یک  نظـــر /

    افسـوس  مـــــرحمـت  بیکـــــی  از  دو  تـا  نکــــــرد /

    گفتـــم کــه وفـا کــن ای  مــه خــوبـان ، جـــواب  داد /

    خـــامــوش ، هیچکـس  از مــن ایـن ادعــــا نکـــــــرد /

    گفتـــم  چــه  مـی شـود  نظــــری  از  وفـــا  کنــــی /

    گفتــــا وفــا  زمـــانــه  بـــه  هیـــچ  انبیــــاء  نکـــــرد /

    گفتــــم کــه  مــن  انبیــــاء  نیـــم ای مــاه روی مــن /

    مهـــــرت  بـــرای  چیست کــه  بـــا مـن وفـا نکـــــرد /

    گفتـــا  صفــا  و  وفــــا  و  جفـــا  در نظــــر  یکیسـت /

    بــــر عــاشقـی کــه  سـر خــودش  بـــرمـــلا نکــــرد /

    گفتــــم  ربـــوده  خـــواب  از  چشـم  و تــــوان از تـن /

    عشــق تـــو رحــــم بــــــر دل ایــن مبتــــلا نکـــــــرد /

    الــــونــــدی  از  جمـــــــال   دل   آرای   مـــــــاه   رو /

    فیــض  نبُــــرد و خــاطـــر خـــود  را  رضـــا  نکــــــــرد /

 {  مــــرحـــوم  میـــرحسیــن الــونــدی  }